ನೀನೆಲ್ಲೆಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ..........

ನಾನಿಲ್ಲಿ ನಿನಗಾಗೇ ಕಾಯುತಿರುವೆ.
ನೀನಿಲ್ಲವೆಂದು ನೋಯುತಿರುವೆ........

ಪೂರ್ವದಲ್ಲೇಳುವ ಸೂರ್ಯನು
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಬೆಳಕು ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತಾನೆ;

ಕೆರೆಯ ಹತ್ತಿರಾದಾಗಲ್ಲೆಲ್ಲ
ನಿನ್ನ ದನಿಯೇ ಕೇಳಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ;

ಕಛೇರಿಯ ಕೆಲಸದ ನಡುವೆ
ನೀನಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸುವುದೋ,
ನೀನಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ ಹಾದುಹೋಗುವುದೋ
ನನ್ನನ್ನು ಉಲ್ಲಸಿತಳನ್ನಾಗಿಸುತ್ತದೆ.

ರಾತ್ರಿಪಾಳಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನ್ನ ದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ!
ನನ್ನದು ಬರೀ ಭ್ರಮೆ!!!!!

ನೀನೆಲ್ಲೆಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ..........

ನಾನಿಲ್ಲಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿ,,,,,,,,,,,, ಒಂಟಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ.....................
ನಿನ್ನ ಬಗೆಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದೊಂದೇ
ನನ್ನ ಒಂಟಿತನಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರವೆನ್ನಿಸುತ್ತದೆ!

ಹಟಹಿಡಿದ ಭಾವಗಳು ಒಳಗೊಳಗೇ ಒದರಿವೆ!!

ಶರತ್ಕಾಲದ ಬಾನಿನಂತಾಗಿದೆ ಮನಸ್ಸು...........
ಗೋಜಲು ಗೋಜಲಾಗಿ
ಹೆಣೆದುಕೊಂಡ ಮೋಡಗಳು,
ದಿಕ್ಕೆಟ್ಟು ಚದುರಿದ ಮುಗಿಲು,
ಬಾನಂಚಿನಲ್ಲಿ ಗಾಢವರ್ಣ ಬಿಂಬಿಸಿವೆ!!!!

ಬಳಿಬರುವ ಸಂಕೀರ್ಣ ಸಂಬಂಧಗಳು
ಆಳಕ್ಕುರುಳುವ ಸೂಚನೆಯಿತ್ತು,
ಒಳಗೇ ಉರಿಹೊತ್ತಿಸಿವೆ.

ಜಟಿಲತೆ ಮನಃಪಟಲಕ್ಕೆ ಪರೆದೆ ಎಳೆದು
ಕಪಟವಾಡಿದೆ!!

ನಿಶೆಯ ಸೋಂಕು ಹರಡಿ
ಭಾವವೆಲ್ಲ ಕದಡಿಹೋಗಿದೆ!!!

ಹೊಗೆಯಂತೆ ಗೋಚರಿಸುವ ಮುಗಿಲು
ಹಗಲು ರಾತ್ರಿಯೆನ್ನದೆ ಬಾನೆಲ್ಲ ಚದುರಿದೆ!

ಹಟಹಿಡಿದ ಭಾವಗಳು
ಒಳಗೊಳಗೇ ಒದರಿವೆ!!

ನೀ ಹೇಳಿದ್ದು

ನಗುವೆಯಲ್ಲೆ ಹುಡುಗಿ,
ಸೃಷ್ಟಿ ಶೃಂಗಾರದ ಸೊಬಗಂತೆ,
ಒನಪು ಒಯ್ಯಾರದ ಬೆಡಗಂತೆ,
ಸಪ್ತಸ್ವರದ ಹೊನಲ ಹಾಡಂತೆ.

ನಗುವೆಯಲ್ಲೇ ಹುಡುಗಿ,
ಚೈತ್ರ ಚಿತ್ತಾರ ಬರೆದಂತೆ,
ಬೆಳದಿಂಗಳ ಉತ್ಸವದಂತೆ,
ಚುಕ್ಕಿ ನಗುವಂತೆ.

ನಗುವೆಯಲ್ಲೇ ಹುಡುಗಿ,
ಗಗನ ಹರ್ಷ ಸುರಿಸಿದಂತೆ,
ಹಸಿರ ಚಿಗುರು ಬಿರಿಯುವಂತೆ,
ಮಲೆನಾಡು ಮೈದುಂಬಿ ನಕ್ಕಂತೆ.

ನಗುವೆಯಲ್ಲೇ ಹುಡುಗಿ,
ತೊದಲ್ನುಡಿಯ ಜೇನಂತೆ,
ಅಂಬೆಗಾಲ ಅರಗಿಣಿಯಂತೆ,
ಪುತ್ತ ಮಗು ಚಪ್ಪಳೆತಟ್ಟಿದಂತೆ.

ನಗುವೆಯಲ್ಲೇ ಹುಡುಗಿ,
ನಗೆಯಲ್ಲೇ ಮಿಂದವಳಂತೆ,
ನಗೆಯಲ್ಲೇ ಬೆಳೆದವಳಂತೆ,
ನಗೆಯಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಿದವಳಂತೆ.

ನಗು ಹುಡುಗಿ ನಗು,
ಹುಚ್ಚುಕವಿಯ, ಬಿಚ್ಚು ನುಡಿಯ
ಕೇಳುತ್ತಲೇ ನಗು;

ಹುಸಿ ಮುನಿಸಿರಲಿ,
ನಸು ಕೋಪವಿರಲಿ,
ತುಂಬು ಚೆಲುವಿರಲಿ,
ಚೆಲುವಲ್ಲರಳುವ ಒಲವಿರಲಿ.

ಧ್ರುವಗಳಂತೆ

ನಾನು ಹೊರಟಾಗ-
ನಿನಗೆ ಹೊರಡುವ ಮನಸಿರಲಿಲ್ಲ.
ನನಗೆ ಹರಟುವ ಮನಸಿರಲಿಲ್ಲ.

ರೂಢಿ

ಕವನ ಬರೆಯುವುದು ನನ್ನ ರೂಢಿ
ನೋವು ಮರೆಸುವುದು ಅದರ ರೂಡಿ.

ಹುಷಾರು!

ನಂಬಿಸಿ ಮೋಸಮಾಡದಿರು.
ಚುಂಬಿಸಿ ಮೋಸಹೋಗದಿರು

ತಡವಾಗಿ ಬಂದ ಹುಡುಗನಿಗೆ

ನಿಮಿಷ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ ನನ್ನ ಸಲುವಾಗಿ;
ನಾನೂ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಸಲುವಾಗಿ.